Avond 1

 

Rond half zeven wordt de eerste mededeling gedaan. Het eten zal wat op zich laten wachten, want de pan met saus is omgevallen. Met een glimlach wordt het nieuws door ruim zeventig man ontvangen en men gaat verder waar men mee bezig was; socializen. “Hè, ken ik jou niet ergens van? Wat doe jij hier nou?” Ontspannen wordt er verder gepraat. Een tafel verder zit een groep mensen die met elkaar naar de alpha zijn gegaan. Er wordt gelachen. Ze kennen elkaar van een studentenvereniging en de laatste nieuwtjes worden met elkaar gesproken.

 

Zeven uur. Het eten is klaar. Er zijn snel Hollandse groenten gehaald om bij de spaghetti en de overgebleven saus te nemen. Per tafel wordt er langs de pannen gegaan. Zichtbaar wordt er genoten van het eten. “Toch wel lekker dat ik vanavond niet hoef te koken”, wordt er aan het eind van de tafel gezegd.

 

Om acht uur begint het dan. De beamer is klaargezet en op de muur staat de vraag “Wie is Jezus?” geprojecteerd. Het wordt stil, klaar om te horen wie die Jezus dan is. Als voor een hoorcollege gaat men klaar zitten. Sommigen onderuit gezakt, anderen op het puntje van de stoel. Maar het hoorcollege wordt een werkcollege. “Wat zou jij doen als je God was, hoe zou jij je bekend maken?” wordt er gevraagd. In tweetallen wordt de vraag besproken. “Ik zou het in de wolken schrijven” en “ik zou Jezus voor altijd op de wereld laten rondlopen” wordt er gezegd.

 

Na het praatje gaat de groep in kleinere groepjes uiteen. Er zijn zoveel deelnemers dat er snel een tweede locatie gezocht is. Verderop in de stad kunnen we in een boekenwinkel zitten. Na een kort fietstochtje en wat frisse lucht nemen we met z’n achten plaats aan de grote koffietafel. Tussen de boekenschappen zitten acht onbekenden van elkaar. Na een kleine voorstelronde wordt al snel het onderwerp van de avond besproken. Was Jezus een krankzinnige, een leugenaar, een wijze man of de Zoon van God? De meningen verschillen nogal. Zo gaat het een tijdje verder. Er wordt elkaar gevraagd hoe ze God zien. Wat dat betekent en wat voor een gevoel dat geeft. Na ruim een uur en een kwartier gesproken te hebben is het tijd om terug naar de sociëteit te gaan.

 

Daar aangekomen is het tijd voor een pilsje of frisje. Er wordt nog wat nagebabbeld over de avond en vast vooruit gekeken naar volgende week.

 

Avond 1 zit er op. Volgende week mogen we verder. Met een voldaan gevoel loop ik naar huis. Wat was het toch een supergave avond!