hoofdafbeelding

Geestelijk voedsel

Het is woensdagavond, lange dag gewerkt, kom thuis en (*) geen Alpha-cursus. Dat was waar ook. Weliswaar als gastvrouw bij iedereen op zitten hameren, zodat de deelnemers niet enthousiast voor een gesloten deur staan.... Maar op de dag zelve vergeet ik eventjes dat 't herfstvakantie is en dus geen Alpha-cursus heb en dus zelf moet koken! Het gevolg is dat ik met een schaaltje erwtensoep-uit-pak alleen op de bank zit. Balen!

Om vervolgens in sneltreinvaart naar de geplande meeting te gaan, want wel of geen cursusavond, de voorbereidingen gaan gewoon door. Er staat een bijeenkomst van 't 'kookteam' op het programma. Oftewel, even kennismaken met de mensen die er tijdens het weekend voor gaan zorgen dat iedereen met een rond gevulde buik rondloopt. Tijdens de cursusavonden hebben we weliswaar een fantastisch cateringbedrijf, maar in het weekend hebben we onze eigen professional. Graag wil ik jullie lezers daarom even voorstellen aan Bert Wittingen, alias chefkok!
 
In het kort: Leeftijd 41, getrouwd, twee kinderen, huisman en daarnaast een aantal uren werkzaam in een winkel, drie keer gekookt tijdens een Alpha-weekend, niets dat hij niet lust, liever afdrogen dan afwassen en de voorkeur aan hartige snacks...
 

Hij is dus van origine geen kok. Opvallend! Vertel eens Bert, hoe is dat zo gekomen? "Ik heb eens een gaventest gedaan en daar kwam uit dat ik dienstbaar ben ingesteld. Ik herkende me daarin, want ik kookte bijvoorbeeld al graag voor groepen. Binnen de kerk waren meer mensen hiervan op de hoogte en zo kreeg ik eens een telefoontje dat ze iemand zochten om mee te helpen in de keukenploeg. De eerste paar keer had een professionele kok de leiding. Ondanks dat ik nog nooit voor grote groepen had gekookt, had ik wel 't idee dat we dit ook wel zonder professionele kok konden... Gewoon een beetje meer van 't zelfde! Zo gezegd zo gedaan. De eerste keer maakten we chili con carne en dat is prima bevallen. Sindsdien doen we het zelf."
 
Ondergetekende heeft de creaties van Bert zelf mogen proeven en is bovendien zijn keukenhulp geweest. Terecht dus de vraag of hij niet zijn roeping heeft gemist? "Tja, achteraf gezien had ik toen ik jong was misschien die richting op moeten gaan. Maar ik zie het nu niet zitten om me om te scholen. Het blijft dus echt een hobby." Wat vind je eigenlijk van deze voorbereidende bijeenkomst? "Het is voor mij altijd weer de start om scherp te worden. 's Avonds slaap ik dan slecht, want dan ben ik in mijn hoofd bezig om het menu samen te stellen en de hoeveelheden te berekenen. Het is toch altijd heel spannend om de goede inkopen te doen en alles weer goed rond te krijgen. Maar ook heel leuk!" En 't weekend zelf? "Geweldig! Er wordt veel gelachen en hard gewerkt, maar het is ook een weekend waarin je veel met het geloof bezig bent, ondanks dat je in de keuken staat. Je wordt als het ware uit de sleur van de dag geplukt, alles om je heen stopt even en je bent weer gericht op het geloof. Oftewel, geestelijke voeding!"
 

En dan de hamvraag... Wat eten we in het weekend? "Ha, ha... dat verklap ik uiteraard niet. Maar ik heb het deze week zelf thuis klaargemaakt en ik kan vertellen dat het erg lekker was."
Dat was Bert! Komende week hebben we avond vijf. Gelukkig geen erwtensoep-uit-pak meer...
 
Hilde Tromp - medewerker kernteam