GodGod

 

Soms word ik er helemaal gek van: het navigatiesysteem. Het wijst je de weg, maar op de één of andere manier rij je altijd minstens één keer fout, en doe je er altijd langer over dan wanneer je zelf de route had bedacht.

 

Op onze vijfde avond van de alpha ging het over Gods leiding. Een onderwerp dat best lastig is, want we houden ervan om zelf de leiding te hebben. Loop maar eens een willekeurige boekenwinkel binnen. Het ene na het andere boek over leiding; “Situationeel leiding geven”, “Inspirerend leiding geven begint bij jezelf”, “De zeven eigenschappen van effectief leiderschap”. Het lijkt wel of we allemaal leiding willen geven. Voor iedere mogelijke situatie is er wel een boek geschreven over leiding en leiderschap.

 

Als je leiding geeft dan heb je aanzien. En daar draait het toch allemaal om? Want als jij leiding geeft, betekent dat er mensen naar jou moeten luisteren. Dat jij de controle hebt en mag beslissen. Wat wil je nog meer, jij hebt de touwtjes in handen en die hoef je ook niet zomaar uit handen te geven.

 

Bij God werkt het anders. Hij wil graag de leiding over jouw leven. Niet omdat Hij de baas over je wil spelen, maar omdat Hij van je houdt en het beste met je voor heeft.

 

God wil ons de goede weg wijzen. De Bijbel is als het ware het navigatiesysteem. In de Bijbel kan je lezen wat Gods route is. Hij wijst je de weg op donkere wegen, in de woestijn of naar het strand. Hij neemt je aan de hand en laat je Zijn wereld zien.

 

Dat is nogal wat, omdat we vaak zelf ook al genoeg plannen maken. En vaak is het waar wij linksaf willen, God roept: “Keer om! Ga rechtsaf, dat is Mijn route, dan zul je het mooiste zien.”

 

Vaak zet ik mijn navigatiesysteem snel uit als ’t weer eens mis gaat. Niet luisteren en het zelf maar uitzoeken. Bij God zit dat anders. Hij roept me iedere dag weer om Zijn route te volgen. Bij Hem mag je altijd terugkomen.