Het bos

 

Het is al donker als we aankomen. De koplampen van de auto schijnen het pad af en zet de kampeerboerderij in de spotlights. Vanuit het huis ernaast komt een vrouw naar ons toe. Na een korte rondleiding kunnen we beginnen met het uitladen van de auto. De grote zaal wordt versierd met kerstverlichting. Kaarsjes worden aangestoken om wat meer warmte in het gebouw te krijgen en de tafels en stoelen worden in een gezellige setting gezet.

Een aantal mensen bezetten de keuken en maken een pan echte Groningse mosterdsoep klaar. Weer anderen snijden stokbroden en zetten kruidenboter op tafel. We zijn er klaar voor. Op het moment dat de bus aankomt met deelnemers staan er twee mensen bij de bushalte te wachten. De bus is leeg. De chauffeur verteld ons dat er een hele grote groep, met veel tassen, vier haltes eerder is uitgestapt. Snel stappen er wat mensen in de auto om de tassen op te halen en de goede weg te wijzen.

 

Na een wandeling van een half uur komen ze aan. Behoorlijk hongerig vullen ze snel een kop met soep en gaan zitten. Het was koud buiten en de warmte van de kaarsjes wordt dan ook gewaardeerd.

Na het eten wordt al snel gegrepen naar de meegebrachte spelletjes. Tot diep in de nacht wordt er ‘geweerwolft’.

 

08.00 uur geeft mijn telefoon aan. De wekker gaat en half slaperig kijk ik naar de tijd. Om kwart voor negen hebben we met het team afgesproken om de dag te beginnen. De koffie en thee moeten nog klaar gezet worden, de verwarming nog aan en, niet onbelangrijk, ik moet eerst nog eens goed wakker worden. Ik sjok naar de douche, was me, kleed me aan en loop de grote zaal. Tot mijn grote verbazing zie ik overal om het gebouw heen bomen. Het gebouw stond in het bos hadden ze mij verteld, maar nu zie ik het pas en het is overweldigend. We zitten ín het bos!

 

Na de teamtijd en het ontbijt is het moment voor het eerste praatje aangebroken. ”Wie is en wat doet de Heilige geest?” Als een college verteld Jouke wie de Heilige Geest is en wat hij doet aan de hand van allerlei Bijbelteksten. In mijn groepje wordt later in het gesprek duidelijk dat het een moeilijk onderwerp is. Niemand heeft er eigenlijk een beeld van. Ze hebben allemaal wel eens van de Heilige geest gehoord maar wat hij nou doet blijft onduidelijk.

 

De middag breekt aan en het is tijd om te chillen. Er is een vrij programma en iedereen kan doen waar hij of zij zin in heeft. Een aantal kijkt een film, weer anderen gaan het bos in en weer anderen lezen een boek dat op de boekentafel ligt. Er is tijd voor spelletjes en sommigen revancheren zich van de avond ervoor. De kookploeg duikt de keuken weer in en begint aan twee overheerlijke pasta’s.

 

Na het eten begint het tweede praatje. “Hoe kan ik vervuld worden door de Heilige geest?” Dit keer wordt het persoonlijk. “Wil jij vervuld worden door de Heilige geest?” is de kernvraag van het praatje. Na het praatje is het een tijd stil. Er is tijd voor gebed en er wordt rustig muziek gemaakt. Wil ik vervuld worden door de Heilige geest? vraagt ieder zichzelf. Sommigen gaan naar buiten, het bos in, weer anderen blijven rustig op de bank zitten.

 

Velen hebben die avond “het bos gezien”. Ze wisten wel dat het er was maar niet dat het zo dichtbij was. Dat is overweldigend. Ook als je daar naar mag kijken.

 

Zondagochtend start hetzelfde als zaterdagochtend. Dit keer heb ik nog meer moeite om mijn bed uit te komen. Straks moet ik een praatje houden over: “Hoe haal ik het meest uit de rest van mijn leven?”

Onder de douche oefen ik bepaalde stukjes nog een keer. Ik heb al een week een stemmetje in mijn hoofd dat zegt: “Wie ben jij om dit praatje te houden? Je bent nog maar 20 en dan ga jij het hebben over de rest van je leven??” Ik baal gigantisch en voel me enorm onzeker over het praatje.

In voorbereiding op het praatje nemen we ook tijd voor gebed. Ik krijg een enorme rust over me heen en een lading energie waar ik “U” tegen zeggen. Het praatje gaat als een trein. Ik voel me goed en het gaat goed. Ik ben al mijn papieren kwijt geraakt maar toch lukt het. Als ik klaar ben met praten, komen mensen naar mij toe om te zeggen dat ze het een goed praatje vonden. Dat ik me daar onzeker over heb kunnen voelen?!

 

Dit weekend hebben we God mogen zien. Ieder op zijn of haar eigen manier. Hij was er bij. Dat is gaaf!