Puur uit nieuwsgierigheid

Ik ben de cursus gaan doen omdat ik nooit in aanraking met het geloof ben geweest en puur nieuwsgierig was wat het nu eigenlijk allemaal inhoud. Graag wilde ik weten hoe mensen zo overtuigd van iets kunnen zijn en hoe het geloof leeft in de mensen. Ik zie om me heen dat het heel veel goede dingen voorbrengt, terwijl ik alleen maar de vooroordelen kende... De groep waar ik in zit (de motorclub) heeft voor mij de drempel lager gemaakt om mee te doen. Ik kende ze allemaal vanuit het clubhuis en ik vind het hele lieve, open, gezellige en geïnteresseerde mensen. Het stoere imago van de club vind ik alleen maar leuk. Mensen moeten zichzelf kunnen zijn. Van welk geloof ze ook overtuigd zijn.

Tot nu toe is de cursus goed bevallen. Ik heb er erg veel geleerd en ik ben het geloof en wat het met mensen doet, meer gaan waarderen.
Vooral het weekend was echt een topper. Ik heb daar bijzondere dingen ervaren. Wat het met mij gedaan heeft? Ik heb een zeer andere kijk op het geloof gekregen. Ik snap de mensen beter en heb er waardering voor gekregen. Of ik zelf nu ook geloof? Ik denk dat dit een traject is. Niet iets wat  zomaar van de een op de andere dag ineens kan. Ik heb teveel twijfels over dingen die ik niet snap of in mijn  ogen gewoon niet kunnen. De leefregels zijn mooi,maar overtuigd ben ik niet.

Nog even over het thema van afgelopen keer. Om eerlijk te zijn vond ik het wat minder. Het ging over: 'Waarom het andere mensen vertellen?' Ik vertel mensen wat mij bezighoud als ze het willen weten en heb het er wel over, maar niet met de overtuiging om hen bijvoorbeeld de Alpha-cursus ook te laten doen. Het geloof komt op je pad of niet. Wel zou ik mensen die helemaal niks weten wel het een en ander willen vertellen, maar dan meer in de vorm van mijn ervaringen.
 
Daniëlle - deelnemer